Opis pupila:
  Perełkę dostaliśmy jako 2-miesięczne kociątko od jednej znajomej. Od razu stała się naszym oczkiem w głowie:) Uroczy szary puszek ze ślicznymi łaciatymi poduszeczkami u łapek od razu zajął przodujące miejsce w naszym domu:) Niestety nie posiadam zdjęć z czasu kiedy Perła była malutka:( były wtedy kłopoty z aparatem, tak więc pierwsze zdjęcie zrobiłam Perełce kiedy miała już 5 lat. Była bardzo przyjacielska, do każdego przyszła, spokojna, ufna przylepka. Lubiła mruczeć, wskakiwać na plecy, ale jak widać niestety był z niej łakomczuch. Strasznie uwielbiała czesanie:D mówią że koty nie lubią czesania pod włos ale Perełcia to uwielbiała:) Do zabawy była niezbyt skora bo to był mały leniuszek:) piłkami, kuleczkami się szybko nudziła, ale nie wstążkami. Nimi się mogła bawić bez przerwy:)Nie wychodziła na dwór bo mieszkam w wieżowcu. Ale któregoś lata wzięliśmy ją ze sobą nad jezioro na parę dni. Wtedy to zgubiła się nam, poszła do lasu:(tęskniliśmy za nią, myśleliśmy że już nie wróci. Ale wróciła po paru dniach. Była jednak jakaś nieswoja, później lekarz stwierdził że ma raka sutka i wyciął jej go. Ale dureń nie wiedział że Perełka w ciąży była! Urodziła przez cesarkę, niestety 2 martwe kociaczki:(myślę że to przez tą wcześniejszą operację. Przy okazji też ją wykastrowano. Poza tym zawsze jednak była okazem zdrowia, jedynym naszym zmartwieniem było że uwielbia tyle jeść:/ czasem szła jedna puszka jedzenia na dzień! Co nie znaczy że każde jedzenia z puszki lubiła o nie! Nie znosiła np. kurczaka, a lubiła wołowinę w sosie:) Oraz Danonki i te inne serki. Jak widziała że któryś z nich jem, lub gdy usłyszała że otwieram opakowanie to natychmiast pędziła do mnie na kolana:) I tak rosła nam ta niesforna Perełcia:) Niestety tego lata dopadło nas nieszczęście-Perełka zawsze przecież taka łakoma nagle nie chciała jeść ani pić. W sumie nie dziwiliśmy się temu bo były straszne upały, ale nawet jak już się chłodniej zrobiło to i tak apetyt jej nie wrócił. W sierpniu pojechaliśmy w góry, przychodziła Perełki doglądać moja babcia, która również ma kotkę www.balbina14.pupile.com Bynia była jeszcze wtedy wesolutka ponoć, ale jak już wróciliśmy-to jak grom z jasnego nieba-z Perłą zaczynało wyraźnie być coś nie tak. Weterynarz orzekł że trzeba ją do kroplówki podłączyć, zająć się jej zębami, ogólnie zacząć leczyć bo nerki ma chore. Perełkę dopadło zatrucie organizmu mocznikiem, bo skoro nie pije to jak ma załatwiać potrzeby fizjologiczne? I kolejnej nocy było z nią źle. Wtedy to już lekarz stwierdził że nie ma sensu jej leczyć bo to i tak nic nie da. Po bardzo trudnej decyzji 16 sierpnia z rana zawieźliśmy naszą kotkę do lecznicy. W jej ostatnią podróż. Gdzie otrzymała fenol w serduszko:(:( i po paru minutach już nie żyła...a mi łzy leciały ciurkiem...patrzałam na tą egzekucję:(:(byłam z niunią do samego końca.... NIGDY CIĘ NIE ZAPOMNĘ PEREŁKO [*]

Rasa pupila:
  Półrosyjski

Pupil urodził się:
  1996
Przysłane 16 sierpnia 2006 przez:
  BETINKA